De voyeur (1)

Met een opgewonden gevoel in mijn onderbuik loop ik door het bos. Het is winter en dat kan je voelen ook. De temperatuur komt niet boven het nulpunt, maar dat deert me niet. Wat belangrijk is, is dat het vroeg donker wordt in deze tijd. En zodra het donker is, ga ik op pad…

In mijn rugzak zitten mijn cameraspullen. De tas voelt zwaar aan. De dure zoomlens alleen al weegt ruim een kilo en dan heb ik het nog niet eens over de camera zelf en de nachtkijker. Door het gewicht begin ik te transpireren. Mijn conditie is niet meer zoals het vroeger was. Ach, je moet er iets voor over hebben. Lees verder

Wat is acrotomophilia?

Acrotomophilia is een sterk seksuele interesse in mensen met een amputatie. Acrotomophilia komt van de Griekse woorden akron (extreem), tomein (snijden) en philein (houden van).

Een aandoening die hiermee vaak in verband wordt gebracht is apotemnophilia. Apotemnophilia is het verlangen om één of meerdere gezonde ledematen te amputeren. Hoewel acrotomophilia ook een seksueel verlangen bevat, is dit bij apotemnophilia meestal niet het geval. Lees verder

Exhibitionisme, flashing en potloodventen

In Nederland wordt een exhibitionist vaak omschreven als een potloodventer, maar dat is een wat eenzijdige benaming. Hoewel een potloodventer een exhibitionist is, hoeft een exhibitionist niet per se een potloodventer te zijn.

Een potloodventer is een man – vandaar dat potlood natuurlijk – die zonder dat mensen daar prijs op stellen onverwachts laat zien wat hij in huis heeft.

Er zijn echter meerdere en ook onschuldiger vormen van ‘het zichzelf blootgeven’ die vallen onder de term exhibitionisme, zoals mooning en streaking. In dit artikel wordt het verschil tussen flashing en potloodventen besproken. Lees verder

Wat is infantilisme?

De vraag ‘Wat is infantilisme?’ is eigenlijk moeilijk te beantwoorden. Binnen die term worden een aantal variaties en combinaties op één hoop gegooid die veel op elkaar lijken, maar toch duidelijk verschillend zijn.

Om het nog eens extra ingewikkeld te maken, wordt deze term ook gebruikt voor opgroeiende kinderen die achtergebleven zijn in hun ontwikkeling.

Een luierfetisjist – ook een verkeerde benaming trouwens – heeft alle ontwikkelingsfasen tot volwassene doorlopen, maar kiest bewust voor een bepaalde vroegere situatie waarin hij of zij zich prettig voelt.

Adult baby

Opvallend is overigens dat de meeste infantilisten mannen zijn. Blijkbaar hebben vrouwen minder behoefte aan dit soort fantasieën, want slechts één op de twintig infantilisten is vrouw. Lees verder

Wat is pica?

Pica is de neiging om niet-eetbare dingen te eten. Dit kan van alles zijn, zoals hout, wol, gloeilampen, schroeven, verf en ga zo maar door. Naast het eten van niet-eetbare dingen wordt het eten van grote hoeveelheden onbewerkt, ongekookt of rauw voedsel ook als pica beschouwd.

Hierbij kun je denken aan rauwe eieren, ongekookte rijst, rauwe aardappelen, meel, etc. Mensen met pica hebben echter geen afkeer van “gewoon” eten. De naam pica komt van Pica pica, de Latijnse naam voor ekster (die ook bijna alles eet). Lees verder

Voetfetisjisme en voetverering

Voetfetish

Van de meer dan 550 soorten fetishismen behoort voetfetisjisme wel tot de meest voorkomende soorten.

Door de eeuwen heen is de belangstelling voor vrouwen- maar ook voor mannenvoeten levend gebleven en dat is terug te vinden in literatuur uit verschillende tijdperken.

De eerste vermelding van een geval van voetfetisjisme kom je dan ook tegen bij een zekere Bertold von Regensburg uit 1220. Die belangstelling voor voeten blijft trouwens niet beperkt tot alleen de voeten, maar kan ook gecombineerd zijn met het dragen van bepaald schoeisel of beenbedekking, zoals kousen en sokken. Lees verder

Risico’s van zelfbondage

Ingezonden door slaaf Richard

Het gevaar van zelfbondage is natuurlijk dat je niet los kan komen of dat je het jezelf te moeilijk hebt gemaakt. Doe dit dus alleen als je heel erg ervaren bent en wees je er bewust van waar je mee bezig bent.

Doe het liefst alleen aan zelfbondage met iemand erbij. Mocht het fout aflopen – dat je jezelf niet meer los kan maken – dan kan iemand je helpen om je weer los te krijgen. Lees verder

Zelfbondage tips

Ingezonden door slaaf Richard

Ik zal precies vertellen hoe ik mezelf vastbind, welke materialen ik daarbij gebruik en waaraan ik mezelf vastbind bij zelfbondage.

  • Op een stoel. Ik bind mijn ene voet met een stuk touw vast aan een stoelpoot en bind mijn andere voet (ook met een touw) vast aan een andere stoelpoot. Vervolgens pak ik een riem en bind mijn knieën aan elkaar vast, waarna ik weer een riem pak en deze vastbind om de stoelleuning en mijn onderbuik. Tot slot pak ik nog een riem en bind mijn borst vast aan de rugleuning. Mijn handen maak ik achter mijn rug vast met handboeien (wel zo dat ik mezelf nog kan losmaken). En dan zit ik vast. Soms gebruik ik nog een blinddoek erbij of mondknevel.
  • Op bed met spijlen. Ik heb een bed met spijlen en bind dan eerst mijn voeten vast aan het bed. Daarna pak ik handboeien, ga ik languit op bed liggen en maak ik de handboeien vast aan de spijlen (soms op mijn rug, dan weer op mijn buik). Vervolgens maak ik nog een touw of handboei vast aan mijn penis en doe ik een blinddoek en mondknevel om.
  • Op bed zonder spijlen. Soms bind ik mezelf vast op bed zonder dat ik ergens aan vastgebonden ben. Eerst maak ik mijn benen vast met een riem (soms ook de knieën erbij), languit of met gebogen benen. Erna bind ik een riem om mijn middel vast, steek ik mijn armen erdoorheen (achterlangs) en maak ze vast met handboeien. Soms gebruik ik een blinddoek, mondknevel en knijpers of tepelklemmen.
  • Vastbinden op keukentrapje/opstaptrapje. Ik schuif de trap helemaal uit en ga er dan languit op liggen. Ik voel de trapleuningen dan in mijn lichaam zitten, wat dus ook pijn doen. Omdat ik languit lig, maak ik mijn handen vast met handboeien en bind een riem om mijn middel en de trap vast (overigens doe ik dit op het moment niet meer, omdat het te gevaarlijk is). Telkens als ik hiermee bezig ben, duurt zo’n moment dat ik mezelf aan het vastbinden ben misschien tien minuten en het moment van vastgebonden zitten ongeveer vijftien tot twintig minuten. Langer houd ik het namelijk niet vol en doordat ik zo opgewonden ervan ben geworden, ben ik dan al klaargekomen. Erna maak ik mezelf weer los, maak het schoon en ga weer verder met waar ik mee bezig was. As ik dit doe, tref ik wel voorzorgsmaatregelen. Omdat niemand in de buurt is die mij kan helpen mocht het fout aflopen, gebruik ik handboeien die ik te allen tijde los kan maken. Het zijn namelijk handboeien met een beveiliging die je zo open kunt klikken, ook als je vastzit.

Lees verder

Wat is zelfbondage?

Ingezonden door slaaf Richard

Graag zou ik iets willen vertellen over een onderwerp dat als een rode draad door mijn leven loopt. Het gaat over zelfbondage. Zelfbondage is er bij mij zo ingeslopen dat het een verslaving is geworden en ik het wel 3 tot 4 keer per week aan het doen ben (afhankelijk van hoe ik me voel en wat mijn bui is). Je moet je namelijk wel helemaal goed voelen wil je dit gaan doen. Lees verder

Wat is anasyrma?

De term anasyrma wordt verbonden met het oplichten van een rok door vrouwen zonder ondergoed. Het is de bedoeling dat daardoor hun vrouwelijke geslacht zichtbaar wordt.

Eigenlijk is dit een vreemde vorm van exhibitionisme, omdat het niet gericht is op de eigen seksuele opwinding, maar meer bedoeld is als provocatie naar toeschouwers of ‘machten’ van buitenaf.

Anasyrma staat namelijk in verband met bepaalde religieuze rituelen en zelfs met het afweren van kwaad. Ja, ja, wij vrouwen hebben afschrikwekkende machten door dat ding tussen onze benen! Lees verder

De speelbox

Ik zit op mijn achterste en kijk tussen de spijlen van de speelbox door de huiskamer in. De televisie staat aan en mijn Meesteres ligt uitgebreid op de bank. Op tafel staat een glas wijn en aan het gegniffel van mijn Meesteres te horen, is ze aan het genieten.

Mijn Meesteres neemt een slok van haar drankje en op het moment dat ze naar mij kijkt, lach ik naar haar. Ik sla met platte hand op mijn eigen ontblote bovenlijf en begin harder te lachen.

‘Wat is er dan?’ vraagt mijn Meesteres op moederlijke toon. Ze kijkt me stralend aan en ik geniet van de aandacht die ze voor mij heeft. Ik ben belangrijker dan de televisie. Lees verder