Strijken en zo

marcus-patrick-ironing

Ze zitten in de keuken koffie te drinken. M’n vrouw praat vol enthousiasme en vrolijk als altijd. Haar gesprekspartner is veel rustiger maar minstens zo enthousiast.

Ik ben klaar met de laatste blouse strijken en ruim alles op. Met 2 opgestapelde wasmanden loop ik vanuit de keuken naar boven.

“Kijk, zegt m’n vrouw. “Hij heeft al mijn wasgoed weer gestreken en gevouwen en dat gaat hij nu in de kasten opruimen. Hè schat?. Ik knik, ‘ja mevrouw’. Ze is duidelijk trots dat ze het zo goed geregeld heeft.

“Oh, dat mag je bij mij ook wel eens komen doen.” De dames giechelen. Ik glimlach en loop door.

En moet hij dan naakt of hoeft dat niet? Weer gegiechel. “Nee hoor, gewoon zo is goed genoeg om te beginnen. oh, om te beginnen,?” Je bent nog meer van plan? Het gegiechel wordt lachen.

“Nee, alleen wat jij goed vind! . Maar, het staat me wel aan hoor zo’n afspraak.” Het lachen is over. Een uniek moment? ..stilte? De dames lijken even naar woorden te zoeken maar het zijn de bekende blikken van verstandhouding die uitgewisseld worden.

Ik heb de wasmanden boven neergezet en loop eerst terug naar de keuken om het gesprek te volgen.

Als ik mijn hoofd om de hoek van de deur steek, kijken 2 paar priemende ogen me aan. “Ben je al klaar boven?”

“Nee mevrouw, maar ik wilde even luisteren of ik iets kon toevoegen aan het gesprek.”

“Dan kunnen we meteen wel wat afspreken” zegt mijn schoonmoeder kordaat. Ze pakt haar Iphone en bladert in de agenda. “Wanneer kom je?”

“Dat bepaald mijn Mevrouw.” Ze kijkt trots naar haar moeder. “kijk ma, zo goed is het dus gewoon geregeld. Ik bepaal en hij doet het.” “Echt?” Moeder en dochter kijken elkaar met een brede glimlach aan.

“Bij mij wordt er elk weekend gewassen op de dinsdag dus wasgoed weggewerkt. Mijn vrouw is kort en zakelijk. Het hoeft voor haar alleen maar in de planning te passen.

“Ik was de woensdag, dus dan kun je de donderdag komen.” Maar ik moet wel om 7 uur kaarten dus dan moet het voor die tijd. “Of erna …”

Ik laat de dames alleen om een afspraak te maken en ga terug naar boven om de wasmand met strijkgoed op te ruimen. Kwartiertje later ben ik klaar en ga weer naar beneden.

“We zijn eruit hoor, zegt mijn vrouw. Ma wil graag dat je s’avonds komt. Dus na het kaarten donderdag.” Ik ga naar haar moeder en geef een kus. “Fijn” zeg ik, “ik kom je graag gehoorzamen”.

Ze is blij verrast met mijn reactie.

Dus binnenkort gaat er weer een droom in vervulling. Mijn vrouw spreekt af wanneer ik moet gaan strijken bij haar moeder. De afspraak zal dezelfde zijn als met de buurvrouw is gemaakt: Op een vaste dag in de week doe ik het wasgoed. De hoeveelheid wasgoed is niet belangrijk, alles moet gewoon gedaan worden. Het komt zelden voor maar inderdaad, het kan heel af en toe wel eens nachtwerk worden.

Vanaf volgende week wordt ik elke donderdag avond om half tien verwacht bij m’n schoonmoeder om ook daar het wasgoed te doen. En ook dat zal slechts een eerste stap zijn.

Ze weet dat ik een huisslaaf ben, dus er zal vast nog meer werk bij komen.

Dat hebben de dames zo afgesproken en ik zal gehoorzamen zoals het hoort.

Schuld, berouw en boetedoening deel 7

Boots

André krijgt van Katja iets voor hem op grond gegooid. “Doet dit snel om je enkels en je polsen,” snauwt ze. André pakt hetgeen Katja gooide van de grond. Het zijn leren boeien die met riemen sluiten. Aan de boeien zit een iets langere riem om vervolgens de geboeide enkel of pols ergens anders aan vast te maken. André doet haastig de boeien om. “Ga achter die stoel staan!” commandeert Natascha.

Lees verder

Smoorverliefd op Bella Beer (plushofilie)

Plushofilie knuffel fetish

Al van jongs af aan krijg ik een enorme kick van speelgoedberen en andere knuffelbeesten en ik schaam me daar absoluut niet voor. Toen ik nog maar een heel klein jongetje was, propte ik mijn teddybeer al in mijn onderbroekje en paradeerde zo in mijn pyjamabroek door het hele huis. Ik genoot van het heerlijke gevoel van de zachte, koele zijdeachtige vacht van Bruintje tegen mijn piemeltje.

Hoewel ze het niet begrepen, zagen mijn ouders dat in eerste instantie een beetje toegeeflijk aan. Toen ik het echter bleef doen, kreeg ik uiteindelijk de pin op de neus. Als net jongetje was het niet gepast om zo rond te lopen met je knuffels en het was ook niet erg hygiënisch. Ik snapte er niets van. Wisten zij dan niet hoe lekker dit aanvoelde? Lees verder

Een potje met vet

bdsm fetish femdom

Ik schrik op als de bel gaat en kijk op de klok. Tegen achten. Het kan nog een collectant zijn, maar ik ben bang van niet. Toch sta ik snel op. Ze houdt niet van wachten. Bij de hoge spiegel in de gang controleer ik of ik er goed uitzie. Ze kan zo kritisch zijn! Dan open ik de deur. Helaas, geen collectant. Lara duwt me achteruit de gang in en sluit de deur achter haar. Ze weet dat het niet nodig is, maar ze wil toch elke keer weer laten merken dat zij de leiding heeft.

“Hee, schatje,” zegt ze vrolijk, terwijl ze me haar jas toewerpt. “Je ziet er goed uit.”

Ik vang de jas en hang hem netjes aan een hangertje in de kleine garderobe. “Dank je. Jij ook.” Lees verder

De wol fetisjist (2)

wol fetish

Dit is het afsluitende deel in een tweedelige verhaalreeks. Lees eerst De wol fetisjist (1).

Op van de zenuwen drukte hij op het belletje van de eengezinswoning waarin Sonya woonde. Het duurde heel even, maar uiteindelijk deed Sonya met een uitnodigende glimlach de deur open. Ze zag er opnieuw adembenemend uit, want ze droeg nu een zeegroene jurk die uit een fijn soort wol was gemaakt en met dunne pennen was gebreid. De elasticiteit van de wol deed haar wespentaille, haar volle borsten en haar iets te wijde heupen op hun best uitkomen. Bijna onmiddellijk begon er zich iets te roeren in Marks kruis en aan Sonya’s glimlach was te zien dat ze in de gaten had welke impact haar verschijning op Mark had. Lees verder

De wol fetisjist (1)

wol fetish

Mark was tevreden met hoe hij eruitzag en dat kwam natuurlijk voor een groot deel doordat hij het nodige aan sport deed en een actief leven leidde. Verder was hij een respectabele één meter vijfentachtig lang, had een redelijk atletische bouw en beschikte hij – althans, volgens een van zijn exen – over mooie bruine ogen die een meisje konden laten wegsmelten. Ondanks die pluspunten lukte het maar niet om een relatie te krijgen en natuurlijk wist hij ook wel waarom… Lees verder

Onderdanigeman Dating
    Klamed B.V