BDSM for lunch (1)

Jake verdiende zijn brood met het slijten van een veel te dure twaalfdelige encyclopedie aan ongeïnteresseerde stedelingen. Met zijn monsterkoffer vol loodzware encyclopediedelen en een stapel inschrijvingsformulieren trok hij in zijn oude, gebutste Chevy van stad tot stad. Ach, hij kon er zijn geld mee verdienen. Het was geen vetpot, maar als hij overnachtte in goedkope motels en at bij wegrestaurants, hield hij nog wat over om uit te gaan en om wat te sparen.

Door zijn trekkende bestaan kwam er van een echt sociaal leven niets, maar dat was niet zo erg. Gezien zijn BDSM voorkeur was het toch al moeilijk om aan een partner te komen, zeker in het preutse middenwesten van de States, waar zijn voornaamste werkterrein lag.

BDSM for lunch

Interstate 80 strekte zich kaarsrecht als een liniaal uit naar de horizon, terwijl de lucht boven de weg zinderde van de hitte. Het was nu bijna drie uur in de middag en hij had al uren gereden over de stoffige highway. Het werd hoog tijd voor een snelle hap en een budgetmotelletje.

Schouderophalend reed hij een slecht onderhouden zijweggetje in met een aftands naambord dat in totaal verbleekte letters meldde: “Six miles to Lester’s Run, the friendliest little town in Nevada. 1.231 inhabitants.

Algauw zag hij een typische American diner met veel rood, aluminium en chroom en een eindje verderop de huizen van Lester’s Run. Voor het wegrestaurant dat Linda’s Diner bleek te heten, stapte hij uit zijn gedeukte donkerblauwe Chevy met de donkergrijze sloopmotorkap. De loeizware monsterkoffer liet hij in de achterbak staan, maar de koffer met zijn schamele bezittingen nam hij voor alle zekerheid mee naar binnen.

Hij liet zich vallen op het rode kunstleer van een van de zitboxen. Zo te zien was hij de enige klant. Zijn komst had totaal geen effect op de serveerster die hangend aan de eetbar een kruiswoordpuzzel stond in te vullen. Onverschillig schoof ze zonder iets te zeggen haar kauwgom van de ene mondhoek naar de andere en plukte wat aan haar opgestoken haar.

Jake was hondsbrutaal als hij zijn verkooppraatje afdraaide en hij schrok er niet voor terug om zijn voet tussen de deur te zetten als dat zo uitkwam. In het dagelijkse leven echter was hij eerder timide dan brutaal en hij wist absoluut niet hoe hij moest dealen met dominante vrouwen. Na vijf minuten zo gezeten te hebben terwijl de serveerster rustig doorging met puzzelen en kauwgom kauwen, waagde Jake een poging. “Ehm… mevrouw,” zei hij aarzelend, “kan ik wat bestellen?”

De serveerster, die volgens het naambordje op haar ruime boezem de trotse eigenares zelf was, keek verstoord op. Met een zucht kwam ze achter de eetbar vandaan. Terwijl ze op Jake toeliep, trok ze een potlood en een opschrijfblokje uit de zak van een miniem schortje. “Dat moet dan maar,” zei ze bot, terwijl de strenge trekken van haar gezicht nog hoekiger werden.

Jake had het meteen niet meer. Met veel gestamel wist hij een bestelling uit zijn mond te persen, wat hem een bestraffende blik opleverde. Linda had duidelijk alle kenmerken van een Meesteres. Schuw keek hij haar achterna terwijl ze op ellenlange benen en een ultrakort minirokje achter de eetbar dook die tevens dienst deed als open keuken. Blijkbaar was Linda niet alleen serveerster, maar ook kok. Algauw stond zijn pizza in de oven en een pruttelend pannetje chili op het fornuis.

Nadenkend begon hij op zijn pizza te kauwen, zodra Linda zijn bestelling voor hem neer geknald had. Morgen werd ook weer een lange dag voordat hij zijn volgende verkooppunt had bereikt. Gedachteloos stond hij op om naar het toilet te gaan. Meteen hoorde hij een kreet van verontwaardiging, terwijl een lading gloeiendhete koffie zijn geruite overhemd en vale spijkerbroek doordrenkte en zijn rug lelijk verbrandde.

Geschrokken draaide hij zich om en zag Linda staan met een bijna lege koffiekan en van woede glinsterende ogen. “Jezus, boerenkinkel!” blafte ze hem toe, terwijl ze de koffiekan op het formicablad van zijn tafeltje neerklapte. “Kun je niet uitkijken als je opstaat? Ik neem aan dat je schone kleren bij je hebt?” zei ze bestraffend, terwijl ze een schuine blik op zijn gehavende koffer wierp.

Zonder het antwoord af te wachten, liep Linda naar de buitendeur en draaide hem op slot, waarna ze de luxaflex voor de ramen liet zakken. Ze prikte Jake dreigend in zijn borstkas en commandeerde: “Kleed je helemaal uit. In het toilet kun je je kont niet keren, dus dat moet hier maar gebeuren.” Jake durfde zich niet te verzetten. Gehoorzaam kleedde hij zich uit, hoewel hij even aarzelde voordat hij zijn boxershort liet zakken…

Ben je benieuwd naar de behandeling die de strenge Linda voor de geschrokken Jake in petto heeft? Lees snel hoe dit verhaal verdergaat: BDSM for lunch (2)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

2 reacties op “BDSM for lunch (1)

  • 29 mei 2012 om 18:23
    Permalink

    De droom van iedere onderdanige man denk ik. Als ik in een winkel of restaurant door een man zo behandeld zou worden, zou ik kwaad de deur uitlopen. Maar als een Vrouw me zo behandelt ben ik in de zevende hemel. 🙂 En krijgt Ze een hele grote fooi. Zoveel als Ze maar zou willen hebben…

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Onderdanigeman Dating
    Klamed B.V