Een bloederige maaltijd (2)

Kop thee

Dit is het tweede deel van een blogpost over Mijn ervaringen met een mogelijke huisslaaf. Lees eerst Een bloederige maaltijd (1).

Giechelend draaide Ik Mij om terwijl Ik het subje wenkte om Mij te volgen. Vanuit Mijn ooghoeken zag Ik dat hij nerveus was. Iedere keer als Ik Mijn tred vertraagde, had hij moeite om zich hieraan aan te passen.

Hij was onrustig en was duidelijk bezig om zijn angst onder controle te houden. Treiterend ging Ik nog een stukje trager lopen. Waarom had Ik dit willen missen?! Gelukkig had Ik niet afgezegd.

Jammer dat Mijn huis niet zo ver weg was. Zuchtend stak Ik de sleutel in het slot en draaide deze om. Zonder te wachten liep Ik door de gang naar Mijn kapstok. Hier bleef Ik ongeduldig staan wachten, terwijl Ik met Mijn voet op de grond tikte.

Moest het allemaal zo lang duren? Het subje was blijkbaar van zijn stuk gebracht en kwam onhandig toegesneld. Een grijns trok weer over Mijn gezicht. Ik draaide Mijn rug naar hem toe en begon Mijn jas los te knopen.

“Zou je Mijn jas niet eens aannemen?!” snauwde Ik door de gang.

“J-…ja, Meesteres.”

Dit was de eerste keer dat Ik zijn stem hoorde en Ik was een beetje van Mijn stuk gebracht. De zware stem leek niet goed te passen bij zijn tengere gestalte. Onopzettelijk moest Ik ineens aan mark denken…

Wat zou hij ervan vinden als hij achter Mijn geheime hobby kwam? Ik schudde deze gedachte snel van Mij af. Dit was niet het moment om daarover te gaan piekeren. Ik liep langs het berghok op weg naar de trap.

Mijn appartementje bevindt zich op de eerste verdieping, maar op de begane vloer lag een kleine verrassing te wachten… Ik had de deur naar Mijn berghok open laten staan. Het slaafje keek met grote ogen naar de langwerpige, smalle ruimte, slechts gevuld met een matras. Ik meldde hem dat hij zijn weekendtas daar neer kon zetten. Die tas zou Ik later nog wel inspecteren…

Ik beklom de trap naar Mijn heiligdom. Ik overbrugde het maar al te bekende stukje naar Mijn bank en nam daar onmiddellijk weer plaats met Mijn boek.

Zonder aandacht aan het subje te besteden, verdiepte Ik Mij in het volgende hoofdstuk. Na een alinea nam Ik het subje vanuit Mijn ooghoeken op. Hij stond nog steeds klungelig bovenaan de trap, terwijl hij Mijn appartementje in zichzelf opnam.

“Zou je niet eens thee voor Mij gaan zetten?”

Eindelijk, er kwam beweging in! In de keuken zocht hij alles bij elkaar. Ik had het pakje met mangothee op het aanrecht laten staan, dus daar kon hij geen fouten mee maken… Na een paar minuten kreeg Ik keurig netjes een kop thee geserveerd. Voor de zekerheid zette hij de pot met suiker ook op het salontafeltje.

“Kan Ik nog iets voor U doen, Meesteres?”

Ik wuifde hem weg en Ik zei dat hij aan de afwas kon beginnen. Ik genoot van Mijn boek en nu ook van een kop thee. Mijn hoofdstuk was al snel uit en Ik besloot dat Ik genoeg had geluierd. Ik moest nou eenmaal aan nog een aantal artikelen werken… Zuchtend legde Ik Mijn boek weg en trok Ik Mijn laptop onder de bank vandaan. Ik startte Mijn laptop weer op en opende Word.

Ik was echter niet driftig teksten aan het wegtypen, want Mijn aandacht werd eerst getrokken naar Mijn mail. Er was activiteit op één van de BDSM communities waar Ik lid van ben. Natuurlijk bleef het niet alleen bij mailtjes beantwoorden… Ik zat al snel in de chatbox en vermaakte Mezelf prima. Nog meer subjes om af te katten. Dat is pas een manier van frustraties uiten!

Er is één sub in het bijzonder die Mijn aandacht bijzonder goed weet te trekken. Meer dan Mij lief is… Ik ben absoluut geen fan van LAT-relaties en al helemaal niet van intercontinentale LAT-relaties. Nee, hier zit geen toekomst in. Toch blijft het heerlijk om met hem te chatten.

De tijd tikte voorbij. Gefrustreerd merkte Ik op dat Ik nog helemaal niet aan Mijn boek begonnen was. Aangezien het subje ondertussen Mijn appartementje aan het stofzuigen was, werd het ook een stuk lastiger om Mij op schrijven te concentreren. Nou ja, dan nog maar even chatten tot hij klaar was met stofzuigen…

Na het stofzuigen ging Ik toch echt aan het werk. Helaas niet met Mijn boek; er waren wat andere dingen voor de website tussengekomen. Het subje stuurde Ik de keuken in om voor Mij te koken.

Ik had een maaltijdpakket (rijst en kruiden) voor kip tandoori in huis gehaald, samen met allerlei verse ingrediënten die Ik erin wilde hebben. Het subje kreeg driemaal duidelijke instructies en Ik keek zelfs toe terwijl hij alle benodigdheden op het aanrechtblad neerlegde.

Na ongeveer twintig minuutjes werd Ik uit Mijn werk gehaald. Het subje meldde dat het eten klaar was. Verheugd legde Ik Mijn laptop weg. Wat was het toch heerlijk om op Mijn wenken bediend te worden! Ik kan absoluut een huisslaaf goed gebruiken.

Ik nam plaats aan de eetkamertafel en Ik wachtte geduldig tot het diner geserveerd werd. Helaas was Ik niet meer zo geplezierd toen Ik het resultaat onder ogen kreeg… Hoe kan iemand een simpele opdracht zo ontzettend verpesten! Woest is nog te mild om Mijn gemoedstemming te omschrijven. Ik kookte. Dit subje had een fikse straf verdiend!

Ai, ai, ai, dit subje gaat flink onder handen genomen worden… Wil jij ook weten hoe dit afloopt? Lees dan snel Een bloederige maaltijd (3)

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

10 reacties op “Een bloederige maaltijd (2)

  • 26 februari 2012 om 13:38
    Permalink

    Ah, het wordt iets duidelijker waarom deze blog de titel “Een bloederige maaltijd” heeft gekregen.
    Waarom het subje de opdracht zo verpestte, daar kan ik me op zich nog wel iets bij bedenken. Hij was nogal nerveus geloof ik. Daar ga je volgens mij niet bepaald beter van koken.

    Beantwoorden
  • 26 februari 2012 om 14:28
    Permalink

    Je bent er vroeg bij gj. Ik had het linkje nog niet neer gezet bij de nieuwste berichten 😉

    Beantwoorden
  • 26 februari 2012 om 19:24
    Permalink

    Dan zal ik hem toevallig hebben zien staan denk ik?

    Beantwoorden
  • 27 februari 2012 om 15:22
    Permalink

    Leuke een na laatste zin van het stukje. “Ik kookte ….” Als u dat eerder had gedaan dan was de maaltijd wellicht niet verprutst! 😉

    Beantwoorden
  • 27 februari 2012 om 21:05
    Permalink

    Ja, ik was er inderdaad vanuit gegaan dat U kon koken. Dit omdat Uzelf namelijk schreef dat U drie duidelijke instructies had gegeven. Maar ja als die instructies niet juist waren, dan is het logisch dat het eten verpest was 😉 Eigenlijk kun je dat de sub niet kwalijk nemen, maar ik ben desondanks benieuwd tot welke bloederige taferelen dit zal leiden.

    Beantwoorden
  • 27 februari 2012 om 21:09
    Permalink

    Hmm, dat is waar, maar dat neemt nog niet weg dat er subs zijn om Mij werk uit handen te nemen. Het is niet de bedoeling dat Ik met meer werk opgescheept wordt, omdat zij de opdrachten niet naar behoren kunnen uitvoeren.

    Beantwoorden
  • 28 februari 2012 om 17:28
    Permalink

    Met de komst van de afhaal maaltijden en de magnetron maaltijden hebben veel mensen (vooral de jeugd) geen interesse en zin meer in het bereiden van een warme maaltijd.

    Beantwoorden
    • 28 februari 2012 om 17:51
      Permalink

      Een treurige constatering. Gelukkig gun Ik het Mezelf minimaal zes keer in de week vers te eten. Kwestie van wennen (beide kanten op).

      @Deana, sinds wanneer kun Jij niet (meer) koken…?

      Beantwoorden
  • 28 februari 2012 om 22:42
    Permalink

    Het is inderdaad treurig dat velen de tijd niet meer nemen om te koken. Een vers bereide maaltijd is niet alleen gezonder, maar ook smaakvoller. Ik vind het heerlijk om te kokkerellen en te experimenteren met kruiden.

    Beantwoorden

Laat een reactie achter bij Artemis Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Onderdanigeman Dating
    Klamed B.V